De kiemdruk in het water is een belangrijk microbiologisch criterium voor de waterkwaliteit.

Totaal kiemgetal
Met de bepaling van het koloniegetal worden de vermeerderingsfähige kiemen aangetoond die zich uit het te onderzoeken watermonster in de zogenoemde plaatgietmethode bij een vastgestelde incubatietemperatuur binnen een bepaalde periode onder aerobe omstandigheden ontwikkelen.

Het koloniegetal wordt gebruikt als indicator voor de organische belasting van het water. Afhankelijk van het gehalte aan organische, bacterieel afbreekbare stoffen stijgt het koloniegetal van de saprofytische kiemen. Het koloniegetal staat daarom in directe relatie tot de waterkwaliteit.

Aantonen van indicatororganismen (enterobacteriën, aeromonaden, pseudomonaden)

Indicatororganismen zijn micro-organismen die op basis van hun voorkomen, met name door de frequentie waarmee ze optreden, conclusies mogelijk maken over de waterkwaliteit en contaminaties.

Enterobacteriën
De grote groep enterobacteriën maakt deel uit van de natuurlijke darmflora, die door vissen in het water wordt uitgescheiden. Veel leden van deze bacteriegroep zijn medisch van groot belang, omdat ze zeer uiteenlopende ziekten kunnen veroorzaken of overdragen. Bij dieren met een verzwakt immuunsysteem kunnen anders “onschuldige” enterobacteriën zogenoemde opportunistische infecties veroorzaken; andere zijn juist uiterst agressief en veroorzaken ernstige ziekten die tot de dood van het gastheerorganisme leiden.

Aeromonaden/pseudomonaden
Aeromonaden en pseudomonaden zijn van nature voorkomende omgevingskiemen die in kleine hoeveelheden altijd in alle binnenwateren aanwezig zijn. Hoge temperaturen in combinatie met een hoog nutriëntenaanbod bevorderen de explosieve vermeerdering van de bacteriën. Een massale ontwikkeling leidt tot vaker voorkomende wondinfecties, doordat de infectiedruk in het water toeneemt. Vlekkerige huidroodheid, loslaten van de schubben en ernstige ontstekingen zijn het gevolg.